Podhale: 608 120 268

Beskidy: 664 928 587

Encyklopedia pasterska: koszar

KoszarSłowo pochodzi z języka wołoskiego (np. w języku rumuńskim coşar – „stodoła, obora”). Koszar to przenośna, rozbierana zagroda, do której spędzano owce aby móc ich łatwiej upilnować. Prawdopodobnie słowo to jest źródłem wielu nazw geograficznych obecnych w Karpatach np.: Koszarawa.

 

Zagroda taka jest rozbierana i może być przenoszona. Buduje się ją z długich rozbieranych przęseł. Do budowy wykorzystuje się kilka (zwykle 3) drągów a pomiędzy nimi przeplata gałęzie lub deseczki odrywane z większego kawałka drewna.

 

Owce spędza się do takiej zagrody na noc dla ochrony przed drapieżnikami. W trakcie złych warunków, np. podczas burzy z piorunami, koszarowanie zapobiega rozbieganu się owiec po całej hali.

 

Przenośna konstrukcja pozwala na przeniesienie koszaru na inną część hali, gdy owce dostatecznie użyźnią dany teren odchodami.

 

Koszar był na tyle typowym narzędziem pracy pasterzy, że na Słowacji koszarem nazywa się także szałas pasterza.

Bear